Yağ ve titreşim analizi standartları

Bu sayfada yağ ve titreşim analizinde en sık başvurulan ISO ve ASTM standartlarını özetliyoruz. Her standardın kapsamını, güncel durumunu ve ölçümlerimizle ilişkisini yazıyoruz. Standart metinleri ve tabloları ISO ve ASTM'ye aittir. Burada kendi ifademizle hazırladığımız özetler ve resmî sayfalara bağlantılar yer alır.

Titreşim standartları

Titreşim değerlendirme standartları
StandartKapsamDurumÖlçümlerimizle ilişkisi
ISO 20816-315 kW üstü, 120–30 000 dev/dk endüstriyel makinelerde (motor, fan, kompresör gibi) titreşimin değerlendirilmesi2022 baskısı yürürlüktedir. Yeni baskı hazırlanıyor.Titreşim şiddeti (RMS hız) için başvuru çerçevemizdir.
ISO 10816-71 kW üstü rotodinamik pompalarda titreşim değerlendirmesi2009 baskısı yürürlüktedir.Pompalarda esas aldığımız standarttır.
ISO 10816-3Endüstriyel makine titreşimi (eski seri)Geri çekildi. Yerini ISO 20816-3 aldı.Sahada hâlâ sık anılır.
ISO 20816-1Makine titreşimini ölçmenin ve değerlendirmenin genel ilkeleri2016 baskısı yürürlüktedir. Yeni baskı hazırlanıyor.Genel çerçevedir.
ISO 13373-1Durum izleme için titreşim ölçümü, sensör seçimi ve yeri, sürekli ve periyodik izleme2002 baskısı yürürlüktedir.Sürekli izleme ve sensör yeri yaklaşımımızın dayanağıdır.

Yağ analizi standartları

Yağ analizi ve durum izleme standartları
StandartKapsamDurumÖlçümlerimizle ilişkisi
ISO 17359Makineler için durum izleme programı kurmanın genel adımları2018 baskısı yürürlüktedir.Parametre, alarm ve trend mantığımızın dayanağıdır.
ISO 14830-1Yağlama ve hidrolik yağ analizine dayalı durum izleme kılavuzu2019 baskısı yürürlüktedir.Yağ izlemenin genel çerçevesidir.
ISO 4406Yağdaki katı partikül kirliliğinin üç sayılı kodla (ör. 18/16/13) ifade edilmesi2021 baskısı yürürlüktedir.Online partikül sayacı bu kodu verir.
ISO 3448Endüstriyel yağlar için viskozite sınıfları (ISO VG)1992 baskısı yürürlüktedir.Ölçülen viskoziteyi yorumlamanın başlangıç noktasıdır.
ISO 3104 · ASTM D445Laboratuvarda kinematik viskozite tayini (cam kılcal viskozimetre)Yürürlüktedir.Laboratuvar referansıdır. Sensörün ölçüm yöntemi farklıdır.
ISO 12937 · ASTM D6304Yağdaki suyun Karl Fischer yöntemiyle laboratuvarda tayiniYürürlüktedir.Laboratuvar referansıdır. Sensör ppm ve su aktivitesi verir.
ASTM D664 · ASTM D2896Asit sayısı (TAN) ve baz sayısı (TBN)Yürürlüktedir.Biz ölçmeyiz. Laboratuvarda yapılır.
ASTM D7720Yağ analizi verisinde alarm limitlerinin istatistiksel olarak belirlenmesiYürürlüktedir.Alarm eşiği mantığımızla örtüşür.

ISO VG viskozite sınıfları

ISO VG sınıf numarası, yağın 40 °C'deki kinematik viskozitesinin orta noktasıdır (cSt). İzin verilen aralık ±⁠%10'dur. Türbinlerde en yaygın sınıflar VG 32, 46 ve 68'dir. Bütün sınıflar ve ekipmana göre kullanım için ISO VG viskozite sınıfları tablosuna bakın.

ISO VG 32, 46 ve 68 için 40 °C viskozite aralığı (ABD USBR FIST 2-4, Tablo 3)
SınıfOrta nokta (40 °C)Aralık (40 °C)
ISO VG 3232 cSt28,8–35,2 cSt
ISO VG 4646 cSt41,4–50,6 cSt
ISO VG 6868 cSt61,2–74,8 cSt

Hatta takılı sensör viskoziteyi yağın o anki sıcaklığında ölçer. Bu yüzden okunan değer etiketteki VG sayısıyla doğrudan karşılaştırılmaz. Değerlendirmede aynı makinedeki değişimin trendi esas alınır.

Alarm limitini nasıl belirleriz?

Kamu kaynaklarında her makine için geçerli tek bir limit yoktur. Örneğin viskozite değişimi için farklı rehberler farklı yüzdeler verir. Bu yüzden eşiği makinenin kendi taban çizgisinden belirleriz. Önce normal çalışmadaki değerleri kaydederiz. Eşiği bu değerlerin yeterince üstüne koyarız ve trendi izleriz. Yağ ilavesinden sonra taban çizgisini yeniden alırız (ABD USACE EM 1110-2-1424).

Not: Ürünlerimiz bu standartlara uyum beyanı taşımaz. Standartları burada başvuru çerçevesi olarak anıyoruz. Standart bilgilerini 29.09.2026 tarihinde resmî sayfalardan kontrol ettik. Standartlar değiştikçe bu sayfayı güncelleriz.

Standartların makineye uygulanması teklif görüşmesinde ele alınır.

WhatsApp Ara Teklif iste